تبليغاتX
سال 1387 سال پرچم شیروخورشید ارتش شاهنشاهی ایران
امروز 

سه شنبه بیست و پنجم تیر 1387

مطلبی در باب سوالات و ابهامات دوستان گرامی وبلاگ در مورد موشکهای زمین به زمین

در مورد موشکهای زمین به زمین که دوست خوبم آقا مجید به آن اشارتی داشتند باید عرض کنم که موشکهای زمین به زمین با برد بیش از 1000 کیلومتر که با کلاهک جنگی متعارف (یعنی TNT یا انواع مشابه آن) مسلح شده اند، فاقد هرگونه ارزش استراتژیک هستند. برای مثال رژیم صدام در همان آغاز حمله سراسری به ایران در سال 1359، دارای انبوهی از موشکهای زمین به زمین از نوع اسکاد-بی و فراگ-7 بود. شهرهای مختلف مرزی ایران نظیر بهبهان، اندیمشک، دزفول، اهواز و . . . به طور دائم آماج موشکهای زمین به زمین عراق بودند؛ اما نتیجه ای جز کشتار غیرنظامیان بی گناه عاید عراق نگردید. در بهمن ماه سال 1366 که رژیم عراق با موشکهای اسکاد-سی، حملات خود به شهرهای دورتری نظیر تهران، شیراز، اصفهان، تبریز را آغاز نمود، بازهم سیل موشکهای بی پایان عراق، تنها به مناطق مسکونی اصابت می نمودند و حتا یک مورد از اصابت این موشکها به مراکز مهم نظامی، سیاسی و صنعتی گزارش نشده است. نتیجه اینکه توان نظامی ایران بدون تغییر باقی ماند و تغییر استراتژیکی در جنگ حاصل نگردید و در نهایت با فشار ایالات متحده و هدف قرار هواپیمای مسافربری ایرباس در خلیج فارس بود که جمهوری اسلامی، تصمیم گرفت راه قدس را از کربلا عبور ندهد و قطعنامه 598 شورای امنیت را جهت پایان بخشیدن به جنگ ویرانگر 8 ساله قبول نماید.

 

 

در سال 1990، برابر مرداد 1369، یکصد هزار سرباز عراقی با همراهی حدود 2000 دستگاه تانک و دهها فروند شکاری بمب افکن، کشور کویت را در عرض تنها 5 ساعت به اشغال خود درآوردند. نیروهای ائتلاف ضدعراق به سرعت تشکیل شدند و جنگ هوایی در زمستان 1369، برابر 17 ژانویه 1991 با حملهء بمب افکن های نامرئی F-117 به سایتهای موشکهای ضدهوایی سام در بغداد آغاز گردید. صدام که در این مقطع از زمانی دارای 7500 دستگاه تانک، 714 فروند هواپیمای جنگی پیشرفته و به روز، و حدود 550 هزار نفر سرباز تعلیم دیده بود، تنها توانست 40 روز بمباران هوایی را طاقت بیاورد؛ اما در این مدت سعی نمود با شلیک انبوه موشکهای اسکاد سی با برد حدود 550 کیلومتر، شهرهایی چون ریاض، منامه و ظهران، کشورهای متبوع را تحت فشار روانی قرار دهد.

 

جدول گرافیکی محل اصابت موشکهای اسکاد عراقی در جریان جنگ سال 1991 خلیج فارس یا عملیات طوفان صحرا

 

به دنبال آن، حدود 40 موشک اسکاد عراقی به شهرهای مهم اسرائیل از جمله تل آویو شلیک شدند که هیچکدام از این موشک پرانی ها، نتیجه ای جز ته کشیدن موشکهای زمین به زمین و عزم جامعهء جهانی جهت کنترل تسلیحاتی رژیم صدام را به دنبال نداشت.

 

سامانهء دفاع ضدموشکی پیشرفته Arrow-2 ساخت اسرائیل در پایگاه هوایی Palmachim

 

باید توجه داشت که موشکهایی زمین به زمین بدون سامانهء هدایت پذیری ماهواره ای نظیر GPS یا GLONASS فاقد ارزش عملیاتی هستند و با خطایی در حدود 2000 متر در 1000 کیلومتر مسافت پرواز، هیچگونه ارزشی در ایراد خسارت یا از کار انداختن مراکز مهم طرف مقابل ایفا نمی کنند. به عکس هواپیماهای بمب افکن، با توانایی بسیار دقیقی که در رهاسازی بمب ها دارند، نقش بسیار مهمی در از کار انداختن و انهدام مراکز دشمن به انجام می رسانند. برای مثال به نقش نیروی هوایی ایران در انهدام 48 هواپیمای جنگی صدام در پایگاههای هوایی سه گانهء موسوم به الولید یا H3 توجه فرمائید که با شلیک موشکهایی نظیر اسکاد یا شهاب3، تقریبن هیچ گونه موفقیتی بدست نمی آمد.

 

سامانهء ضدموشکی پاتریوت نصب شده در حومهء شهر ریاض در جریان جنگ سال 1991 خلیج فارس

 

اما کشورهایی چون هند و پاکستان و یا کره شمالی، عمدتن به منظور استفاده از کلاهک غیرمتعارف یا هسته ای به ساخت و استفاده از موشکهای زمین به زمین روی آورده اند. هرچند که هر دو کشور، در سالهای اخیر سخت به دنبال نوسازی ناوگان هواپیماهای جنگنده و خریداری محصولات پیشرفته و جدید هستند و می دانند موشکی با خطای 2000 متر و دارای کلاهک متعارف، کارایی چندانی در انهدام دقیق مراکز دشمن نمی تواند ایفا کند. به جز اینها، با ورود به خدمت سامانه های بسیار دقیق و پیشرفته ضدموشکی Patriot PAC3 و Arrow-3، موشکهای زمین به زمین به پایان خط خود رسیده اند.

 


تحلیلگران: ادعاهای تبلیغاتی رژیم درباره قدرت موشکی، نشان ضعف و هراس شدید است

 

در حالی که با هزینهء ساخت تنها چند موشک زمین به زمین بی خاصیت شهاب 3 می توان نیروگاههای برق ساخت و مردم ایران را از قطع مکرر برق نجات داد، و در کنار این بی برقی، بیکاری و تورم  سرسام آور، کشور را به ورطهء نابودی کشانده است، سران جمهوری اسلامی ایران در روزهای اخیر بر شدت حملات لفظی خود علیه اسرائیل افزوده و تهدید می کنند که این کشور را به آتش خواهند کشید و به کمک موشک های شهاب3 خود شهر تل آویو را ویران خواهند کرد. ولی بسیاری از تحلیلگران اسرائیلی و کارشناسان امور نظامی بر این باورند که شدت گیری این تهدیدها نشان ضعف شدید نظامی حکومت دینی ایران و نگرانی شدید مقامات آن کشور نسبت به امکان یک درگیری جنگی است که ممکن است موجب برافتادن حکومت آنان شود و دست آنان را از منابع و منافع عظیم اقتصادی ایران برای همیشه به دور نگه دارد. دشمنی دیوانه وار و بی دلیل با اسرائیل، آمریکا و تمدن غرب، تجهیز گروهکهای نظامی صلح ستیز منطقه به پول و اسلحه و تحریک آنان برای برافروخته نگه داشتن شعله درگیری در عراق، افغانستان، لبنان و غزه، و در داخل کشور حذف یارانه ها، از اقدامات آبادگرانهء حکومتی است که تنها به بقای نظام خود می اندیشد نه رفاه مردمش.

 

یکی از مسؤولان امنیتی رژیم اسلامی گفت: هدف آمریکا و اسرائیل انهدام تاسیسات اتمی ما نیست، بلکه آنها می خواهند در کشور هرج و مرج ایجاد کنند و موجب سقوط رژیم شوند. او گفت: دولت باید از هم اکنون تدابیری بیاندیشد که جلوی این برنامه گرفته شود. آگاهان یادآوری کردند که برنامه سپاه پاسداران برای تقسیم ایران به 31 بخش فرماندهی مستقل سپاه نیز از این نگرانی سرچشمه می گیرد و آنها بیم دارند که اگر ارتش آمریکا تاسیسات اتمی رژیم و قرارگاههای سپاه پاسداران را بمباران کند، مردم به هیجان درخواهند آمد و برای برانداختن رژیم قیام خواهند کرد.

 

از آن جا که سران رژیم می دانند که نیروهای مسلح آنها به هیچ وجه قدرت رویاروئی با ارتش آمریکا را نخواهد داشت، بیشترین بخش تبلیغات خود را روی قدرت موشکی رژیم متمرکز کرده اند و این در حالی که خود خوب می دانند که با پرتاب موشک، قادر نخواهد بود جلوی حمله برای بمباران تاسیسات اتمی و قرارگاههای سپاه پاسداران را بگیرد. فرماندهان سپاه پاسداران در سخنان تبلیغاتی و اغراق آمیز خود درباره توان موشکی خود ادعا کردند از روزی که چند موشک را به صورت آزمایشی و نمایشی زیر عنوان «رزمایش» پرتاب کردند و درباره آن سر و صدا به راه انداختند و حتا به فتومونتاژ متوسل شدند، دنیا به وحشت دچار گردید و از خیال حمله به رژیم ایران منصرف شد و این در حالی که همه کارشناسان نظامی می گویند موشکهای آزمایش شده، هیچیک تازگی ندارند و ادعای رژیم درباره قدرت کوبنده این جنگ افزارها کاملن بی اساس است.

 

برد موشکهای شهاب3

 

در رابطه با ادعای حکومت دائر بر این که برد موشک شهاب-3 را تا تا دو هزار کیلومتر افزایش داده، برخی تحلیلگران غربی تاکید کردند که اکنون حکومت خود اعتراف می کند که حمله به اسرائیل تنها هدف رژیم ایران نیست، بلکه کشورهای دورتری را نیز در نظر دارد. یک مقام نظامی حکومت با غرور فراوان گفت: اکنون کشورهائی از هند در شرق تا یونان در غرب و مصر و عربستان در جنوب در تیررس حملات موشکی ایران قرار دارند.

 

قدرت موشکی، در کنار قایق های ماهیگیری سپاه پاسداران در آبهای خلیج فارس، در واقع تنها سلاحهای حکومت اسلامی ایران در برابر حملات هوائی احتمالی ایالات متحده و یا هر قدرت دیگر است!

 

فرماندهان سپاه پاسداران و دست اندرکاران امور سیاسی جمهوری اسلامی خوب می دانند که نیروی هوائی ارتش ایران نه تنها قادر به رویاروئی با جنگنده های آمریکائی نیست، بلکه دفاع ضد هوائی ایران نیز بسیار ضعیف و کهنه است و نمی تواند ورود بسیاری از انواع هواپیماهای پیشرفته جنگی را به موقع شناسائی کند. بدین سان پایگاههای موشکی رژیم ایران نیز در تیررس قرار دارند و قابل نابود کردن هستند.

 

احمدی نژاد در این هفته در ادامه تهدیدهای جنگی خود گفت: پیش از آن که ماشه را فشار دهند، ما دست آنها را قطع می کنیم. چنین سخنانی فاقد هرگونه پشتوانه اجرائی می باشد. مجتبی ذوالنور نیز ادعا کرد از لحظه ای که حکومت ایران آن پرتاب نمایشی موشکهای خود را اجرا کرد، دنیا به هراس افتاد و اعلام داشت که قصد حمله به ایران را ندارد.

 

خبرگزاری دولتی «ایرنا» (که با تغییر رئیس آن، به طور دربست در اختیار تلاش تبلیغاتی رژیم قرار گرفته است)، حتی به شیوه هاله نور احمدی نژاد ادعا کرد که مردم تل آویو به وحشت دچار شده اند و با عجله خانه های خود را ترک می گویند که از حملات موشکی رژیم ایران در امان باشند. تل آویو در هفته های اخیر محل برگزاری جشنها، فستیوالها و آئین های شاد بسیاری بوده و پلاژهای آن در ساعات روز از شناگران مملو است و رستورانها و کافه ها و دیگر مراکز تفریح آن در ساعات شب رونق بسیار دارد. صدها هزار گردشگر خارجی هر هفته از تل آویو دیدن می کنند.

 

این گونه ادعاهای تبلیغاتی بی پایه را جز به وحشت و نگرانی، به چیز دیگری نمی توان تغییر کرد. کارشناسان نظامی می گویند که موشک شهاب3 حتی اگر بتواند یک تن مواد تخریبی در کلاهک خود حمل کند، قدرت ویرانگری آن از دو یا چند ساختمان تجاوز نمی کند و بی شک به هیج وجه قادر نخواهد بود سرنوشت جنگ را رقم بزند و دشمن را از حمله باز دارد. در صورتی که حکومت ایران چند موشک به سوی یک کشور دور یا نزدیک شلیک کند، به آن کشور عملن اجازه می دهد که به ویران کردن هدفهائی در داخل ایران دست بزند که برای رژیم بسیار دردناک باشد و به همان نسبت که حکومت ایران ادعا می کند که موشکهایش قدرت ویرانگرانه دارد، کشورهائی که هدف تهدیدهای مستقیم یا غیر مستقیم رژیم ایران قرا دارند از قدرتی چندین و چند برابر از نظر موشکی و دیگر امکانات نظامی برخوردار هستند.

 

گروه کوچکی در شهر لوس آنجلس که از جانب رژیم ایران تغذیه می شوند قصد دارند علیه حمله نظامی آمریکا به تاسیسات اتمی ایران به تظاهرات بپردازند. این تلاش با عدم استقبال ایرانیان روبرو شده است. برخی محافل سیاسی می گویند: به جای آنکه ایرانیان علیه آمریکا به تظاهرات بپردازند (آن هم علیه کشوری که آنان را پذیرا شده و امکانات رفاهی در اختیارشان گذاشته است) بهتر است علیه زیاده طلبی های رژیم که همچنان دو اسبه به سوی تکنولوژی بمب اتمی پیش می رود به اعتراض دست بزنند. احمدی نژاد چندی پیش گفته بود که قطار اتمی ایران ترمز ندارد و چنین امری می تواند ایران را شدیدن به خطر اندازد.

 

 

در داخل ایران بسیاری از مردم در انتظار آن هستند که قدرتهای خارجی با انهدام تاسیسات اتمی رژیم، در واقع برای خیزش مردم و برانداختن حکومت کنونی چراغ سبز نشان دهند و در خارج از ایران، در حالی که تا چند سال پیش هر ایرانی وطن پرست به توان کشور خود برای رسیدن به بمب اتمی افتخار می کرد، اکنون مدت مدیدی است که همگان دریافته اند که وجود سلاح اتمی در دست رژیم ماجراجو و فتنه گر کنونی ایران تا چه حد می تواند برای ایران زمین و مردمان آن خطرناک باشد. مردم ایران به خوبی دریافته اند که هیچ ملت دیگری قصد تعرض به آنان را ندارد و این حکومت دینی ایران است که علنن از به دست گرفتن مدیریت جهان و نابودی اسرائیل و فروریختن آمریکا سخن می گوید و به داشتن گروههای ترور و برنامه های جنگی و اتمی خود افتخار می کند.

 

 

با تشکر فراوان: آرش / وبلاگ ارتش شاهنشاهی ایران
نوشته شده توسط آرش در 0:39 | موضوع: موشکهای زمین به زمین
• لينک ثابت   •