رئیس جمهوری اسلامی ایران در سخنان خود به مناسبت آنچه که «روز ملی فن آوری هسته‏ای» نامیده‏اند، از جمله گفت: «موضوع هسته‏ای ایران، موضوعی است که به همه بشریت تعلق دارد» ! معلوم نیست چگونه او می خواهد این دو موضوع را با یکدیگر ارتباط دهد: «رژیمی که آرزوی خام تسلط بر جهان را دارد، به هدف رسیدن به بمب اتمی، شتاب زده همه نیروی خود و پول ملت ایران را در راه رسیدن به تکنولوژی غنی‏سازی هزینه می‏کند و خیال دارد دنیا را به آتش بکشد، و در همان حال ادعا می‏کند که این «دستاورد» به ایران محدود نمی‏شود، بلکه به بشریت تعلق دارد! شاید منظورش آن است که وقتی رژیم ایران به تکنولوژی بمب اتمی برسد، آنگاه بشریت را حتی یک روز آرام نخواهد گذاشت و بنابراین، چنین موضوعی به همه بشریت مربوط می‏شود.

احمدی نژاد همچنین گفت: «پیروزی ایران در سنگین‏ترین نبرد معاصر جهان، مقدمه آغاز مناسبات جدید در عرصه بین‏الملل خواهد بود».

رژیم ایران از روزی که قدرت را به دست گرفت، اعلام داشت که هدفش صدور انقلاب اسلامی به همه کشورهای منطقه و سپس سراسر جهان است و آیت الله خمینی تاکید کرد که باید نظم جهانی را برهم زد و اسلام به عنوان دینی که یک میلیارد و 400 میلیون نفر پیرو دارد، از قدرت بیشتری در مجامع بین‏المللی برخوردار گردد. احمدی نژاد نیز در آخرین سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد نیز خواستار آن گردید که ساختار سیاسی جهان و سازمانهای بین المللی زیروزبر شود. او در سخنرانی شب گذشته خود گفت: همه مناسبات عالم، مکاتب حقوقی سیاسی، جریانات قدرت و اقتصاد و کشورها با موضوع هسته‏ای ایران گره خورده‏اند!

این سخنان در واقع از هدفهای پنهان حکومت برای تولید بمب هسته‏ای پرده برمی‏دارد. زیرا اگر جمهوری اسلامی، اورانیوم غنی شده را تنها برای تامین سوخت کوره‏های هسته‏ای می خواست، برای دنیا هیچ اهمیتی نداشت و کسی جلوی آن را نمی‏گرفت- و اگر دنیا این چنین به جوش و خروش آمده و به قول احمدی نژاد با غنی سازی اورانیوم در ایران «همه مناسبات عالم و جریانات قدرت در دنیا دگرگون خواهد شد»، پس آنها قصد تولید بمب اتمی دارند.

شاه فقید ایران یک میلیارد دلار در مؤسسه غنی سازی اورانیوم کشورهای اروپائی (کمپانی یورودیف) سرمایه گذاری کرده بود تا وقتی که ایران صاحب نیروگاههای اتمی شود سوخت آن را هم داشته باشد. ولی جمهوری اسلامی ایران این پول را پس گرفت و از عضویت یورودیف خارج شد تا خود به طور مستقل به غنی سازی اورانیوم بپردازد و بهانه‏ای برای تولید بمب هسته‏ای داشته باشد.

مقامات جمهوری اسلامی ایران در آئین های روز گذشته، کوشیدند به این تلاش جنگی و ویرانگر خود جنبه مردمی بدهند و به شیوه حکومت کمونیستی کره شمالی، به اجرای مضحك آواز گروهی و برنامه‏های هنری «اتمی» پرداختند!

از دیروز، سران جمهوری اسلامی ایران با شعار تازه‏ای برای سرگرم کردن مردم ایران به صحنه آمده‏اند و آن اینکه با دانش اتمی می‏خواهند ایران را دگرگون کنند و آن را در ردیف کشورهای پیشرفته جهان قرار دهند. آنانی که در اجرای ساده‏ترین برنامه‏های اقتصادی با شکست روبه‏رو شده‏اند و حتا قادر نیستند یک پالایشگاه برپا سازند و یا یک صنعت ساده را در ایران ترویج دهند، اکنون ادعا می‏کنند که می‏خواهند در امور اتمی در ردیف پیشرفته‏ترین کشورهای دنیا قرار گیرند! هیچکس تردید ندارد که ایرانیان نیز باید مانند هر ملت دیگری حق بهره‏گیری از دانش اتمی را داشته باشند، ولی رسیدن به این حق مستلزم تعهد به آن است که رژیم دانش هسته‏ای را در راه تولید جنگ افزار اتمی به کار نگیرد. اما در مورد حکومت ديني ایران، به هیچ وجه چنین تضمینی وجود ندارد و همهء علائم نشان می‏دهند که قصد اصلی رژیم، تولید بمب اتمی است تا با کمک آن بتواند آرمانهای بلندپروازانه مذهبی و ایدئولوژیک خود را- به قیمت یک فاجعه بزرگ منطقه‏ای و جهانی- پیش برد.

ملت ایران برای رسیدن به دانش اتمی و برداشتن گامهای بلند در این راه، هیچ نیازی ندارد که خود به غنی سازی اورانیوم بپردازد و متحمل هزینه‏های کلان و کمرشکن گردد. اورانیوم را می‏توان با دادن تضمین کافی، از بازار جهانی به قیمت عادلانه خرید. بیم آن می‏رود که حکومتی که حتی پودر شوینده و بنزین کافی نمی‏‎تواند در اختیار مردم قرار دهد، قيمت مسكن، هر روزه بالاتر مي‏رود و در اجرای همه برنامه‏های اقتصادی با ناکامی روبه‏رو شده است، با مطرح کردن شعار تبليغي پیشرفت علمی در زمینه اتمی، می‏خواهد دوباره سر مردم ایران را گرم نگاه دارد و زیر پوشش آن، به اجرای هدفهای خطرناک خود بپردازد.

آنها هر بار با شعار تازه‏ای به میدان می‏آیند تا برای مدتی سر مردم ایران را گرم نگاه دارند. یک بار مبارزه با گرانفروشی و فساد مالی را مطرح می‏کنند. بار دیگر مسئلهء حجاب اسلامی را پیش می‏کشند و این بار با شعار «شکوفائی اتمی» به میدان می‏آیند که تصور نمی‏رود مردم ایران فریب چنین ترفندی را بخورند.

عدم صرفه راه اندازی چرخه کامل سوخت هسته ای در ایران

 . . .